Aslında yayın girmiyordum ama bu olay ne yazık ki başıma geldiğinden, bilgilendirme amaçlı yazmak istesim. Çünkü ilk başıma geldiğinde pek yaşayan kimse bulamadım.
Serviks benim hamilelik kabusum oldu ne yazık ki. İnşallah Allah kimseye vermez ve kimsede bu yazıyı okumak zorunda kalmaz.
Hamileliğim sadece mide bulantılarıyla geçip gidiyorsu. Kendi işimi kendim görüyordum ne güzel. Almanca kursum yoğun bi şekilde devam ediyordu. Taa ki doktorun "bide vajinal muayene yapalım" demesiyle. Bide ne görsün 24. haftamda 2.5 cm'lik bi rahim ağzı yermezliği. "Bir hafta evinde dinlen gel" dedi. Gittik 1,6 cm olmuş. Dünya başıma yıkıldı. Oğlumu kaybedecem diye öyle korktum ki. Daha küçücüktü. 1 kilo bile değil. Meğersem hiç hareketsiz evde yatmalıymışım. Hemen benden kan alıp, hastaneye yatış işlemlerimi başlattılar. Ben daha Almancayı konuşamıyorum, nasıl kalırım tek başıma hastanede. Refakatçide yasak. Türkiyedekilere hemen rahim ağızlarına dikiş atılıyormuş. Münihte böyle bişey yapmadılar. 24 saat arayla kortizon yapıldı sadece. Günde bi kerede de sancı önleyici adalat. Oda bende çok fena çarpıntı yaptı 3. günün sonunda kestiler. 8 gece hastanede kaldım. 8 yıl gibiydi. Bide şansıma çoook gürültülü bi oda arkadaşım vardı. Kayınvalidem yeşil pasaportluydu, Allah razı olsun atlası geldi. 4 hafta evde yattım. Sadece tuvalet ve yemeğe kalktım. 4 hafta sonraki kontrolümde 0,6 cm olmuş. Neredeyse çocuk gelecek. Doktorumun muayenesinden ambulansla hastaneye sevk edildim. Yine korku beni öldürdü. Tekrar kortizon yesim. Bu sefer her gece progesteron alıyordum. Bide hastanede iyice sertleşiyordu karnım. Bi yandanda ağrı kesici fitiller. İnşallah bu aldığım ilaçlar çocuğumda yan etki yapmaz. 15 gece daha hastanede yattım. Yine ömürden ömürler gitti. 12 haftadır sabah akşam sancı olmaması için olan yağlardan sürüyorum. Bu şekilde Allaha şükür 37.haftayı gördüm. Daha hala bekliyoruz. Ama kusmadan midem yanmadan gün geçiremiyorum. Annemin kıymetini daha iyi anlıyorum. Bi can taşımak ne zormuş.
Oğlum artık gelecek gibi. İnşallah sağlıklı bi şekilde kucağımıza alabiliriz.
Bu yazıyı yazmamda ki amaç benim gibi serviks kısalığı, rahim ağzı yetmezliği olanlara biraz umut olaun diye. Yapmanız gereken tek şey dinlenmek. Hatta bi ara yanımda yatan bi hastanın 1,5 cm uzamıştı serviksi. Benim öyle bişey olmadı ama en azından bi süre sabit kalabildi. Bi sonraki hamileliği Allah bana nasip eder mi bilmiyorum ama eğer yine böyle olursa yanımda öbür çocuğumla naparım bilmiyorum.
Çok zor bi süreç. Evet hep yatıyorsun ama o korku o stres yetiyo. Keşke deli gibi iş yapsamda bu korku olmasa diyorsun. Dua stmekten başka çare yok. Rabbim yavrularımızı sağlıklı, hayırlı olarak bize bağışlasın inşallah.
